Beste Vrienden,

Voordat ISIS z’n genocide campagne begon tegen ons volk, had bijna niemand gehoord van de Yezidis, onze gemeenschap, onze religie en onze cultuur. Nu, na deze tragedie, weet de wereld wie we zijn en hoe we hebben geleden. We zijn heel trots op Nadia Murad voor het winnen van de Nobelprijs voor de Vrede en voor haar inspanningen om de Yezidis te helpen.

Wat triest en ongelofelijk is, is dat er nog steeds duizenden Yezidische vrouwen en meisjes vermist zijn. Vier jaar later zijn er nog steeds duizenden vrouwen en meisjes die lijden omdat ze sex slaaf zijn of ze zijn gedood zonder dat dat bekend is. Sex slaven, en dat in 2018, alleen vanwege onze religie.

Desondanks hebben gelukkig ook duizenden vrouwen zoals Nadia weten te ontsnappen of ze zijn gered. Het is belangrijk dat de internationale gemeenschap beseft dat velen van deze overlevenden in hutjes, tenten of onafgemaakte gebouwen wonen met weinig toegang tot noodzakelijke faciliteiten, en nog minder tot psychologische hulpverlening. Het is absoluut noodzakelijk dat de goede wil en de sympathie voor Nadia ook de duizenden andere overlevenden bereikt die dat zo nodig hebben. Wij geloven dat de Nobelprijs voor de Vrede kan aansporen tot actie en sympathie voor de zaak van de Yezidis. Het moet niet worden gezien als een gelegenheid voor het maken van oppervlakkige foto’s, ‘virtue signaling’, of het entertainen van overheidsfunctionarissen of opportunisten, maar het zou het verlenen van meer humanitaire hulp en het naleven van mensenrechten in gang moeten zetten. Het falen van de internationale gemeenschap bij het zich houden aan overeenkomsten om genocide en misdaden tegen de menselijkheid te voorkomen, kan niet worden goed gemaakt met het uitdelen van prijzen en het versturen van felicitaties. Het zal moeten leiden tot concrete actie, en ook het nastreven van gerechtigheid is noodzakelijk.

Nadia’s Nobelprijs voor de Vrede biedt een goede gelegenheid om de internationale gemeenschap gevoelig te maken voor de genocide op de Yezidis en voor het bewust maken van mensen van de moeilijke situatie waarin de Yezidis zich bevinden in de lokale vluchtelingenkampen.

Nog steeds hebben de daders van de oorlogsmisdaden tegen de Yezidis zich niet hoeven verantwoorden, er moet meer gebeuren om de ISIS daders voor het gerecht te krijgen. Wij roepen advocaten en mensenrechten activisten op om dit als een serieuze zaak te beschouwen. Nadia heeft de internationale gemeenschap ook opgeroepen om hulp te bieden, zodat de Yezidische dorpen die vernietigd zijn door ISIS weer opgebouwd kunnen worden. De vernietiging, de onstabiliteit en het gebrek aan veiligheid hebben ervoor gezorgd dat Yezidis nog steeds in lokale vluchtelingenkampen moeten leven en dat zij niet naar hun thuisland kunnen terugkeren.

Alhoewel het een voortdurende strijd is om de noden en rechten van de Yezidis te verdedigen en op de agenda te krijgen, moeten we wel beseffen dat de Yezidische overlevenden ook individuen zijn met hun eigen rechten en noden. We blijven daarom alle betrokkenen oproepen tot het respectvol omgaan met de overlevenden van sexueel geweld, om hen te zien als mensen en niet alleen als middelen om verhalen te verzamelen over de misdaden die tegen hen begaan zijn. We prijzen Nadia voor haar voortdurende inzet en zijn solidair, tezamen met haar, met alle Yezidische overlevenden van sexueel geweld, nu en in de toekomst.

Hoogachtend,

Pari Ibrahim

Executive Director