Voordracht door Executive Director Pari Ibrahim van Stichting Free Yezidi
“Changing Attitudes to Prevent Sexual Violence in Conflict”
Panel dat zich in de periferie bevindt van de UNGA
New York, 29 September 2015

Barones Anelay,

Minister van Buitenlandse Zaken Pusic,

Damens en Heren,

Namens Stichting Free Yezidi en de Yezidische gemeenschap, wil ik graag zeggen dat ik erg blij ben dat ik hier vandaag aanwezig mag zijn om de uitdagingen en stappen die gezet moeten worden voor ons volk, in het bijzonder de meisjes en vrouwen, met u te delen. Ik wil graag barones Anelay persoonlijk bedanken, zowel voor een geslaagde bijeenkomst in Londen als voor haar uitnodiging om hier vandaag bij dit panel aanwezig te zijn.

Velen onder u zullen zich de afschuwelijke beelden herinneren van vorig jaar, toen duizenden Yezidis voor de kogels van ISIS wegvluchtten en vast kwamen te zitten op de berg Sinjar, in de brandende hitte zonder voedsel of water. En ik weet zeker dat u allemaal gehoord hebt van de verschrikkelijke dingen die deze terroristen de vrouwen en meisjes die zij ontvoerd hebben, hebben aangedaan; meisjes en vrouwen, sommigen zo jong als zes jaar oud, die door hen werden vernederd, verkracht en werden gebruikt als seksslaaf op een manier die zo barbaars is dat ze niet voor te stellen is. U bent zich misschien wel of niet bewust van het feit dat er vele massa-graven zijn gevonden, die de laatste rustplaats werden van Yezidische mannen die waren ge-executeerd of van het feit dat er nog steeds ongeveer 3000 Yezidis gevangen worden gehouden, waaronder het merendeel vrouwen en kinderen.

Voor ik het ga hebben over het misbruik van vrouwen in het algemeen, is het noodzakelijk om deze misdaden een breder kader te geven in de context van een systematische, voorbedachte poging om de Yezidis uit te roeien. In eerste instantie door het afslachten van de mannen en oudere jongens, en daarna door het ontvoeren van Yezidische vrouwen en kinderen. Deze feiten zijn duidelijk gedocumenteerd en uitgesproken door de daders zelf. Het gaat hier zonder enige twijfel om genocide. Het panel van vandaag is zo belangrijk omdat het de aandacht vestigt op het gebruik van seksueel geweld als een kwaadaardig gereedschap in de handen van oorlogsmisdadigers. Maar ik wil duidelijk maken dat velen van onze overlevenden, zelfs diegenen die zelf niet ontvoerd en misbruikt waren door de terroristen, ook immens hebben geleden. Zij zijn getuige geweest van de moord op familie-leden, en ze hebben zusters, moeders, dochters en vrouwen die gevangen werden gehouden of nog steeds in handen van de barbaren van ISIS zijn.

Dames en Heren,

Ik geloof dat het erg belangrijk is dat de Yezidis weten dat er internationaal pogingen worden gedaan om het lot van de vrouwen in het conflict te verbeteren, en in het bijzonder dat de vrouwen die ontvoerd waren en getraumatiseerd terug zijn gekomen, op de juiste manier geholpen worden. Bij deze aanvallen werden door de aanstichters schokkende tactieken gebruikt tegen onze vrouwen en meisjes. Daarom heeft de Yezidische gemeenschap zich gedwongen gezien om hierop te reageren op een moderne en meelevende manier.

  • De spirituele leider van onze religie, Baba Sheikh, heeft per decreet alle Yezidische familie-leden en lokale leiders opgeroepen om de slachtoffers die aan ISIS ontsnapt zijn volledig te omarmen en te accepteren. Ik ben van mening dat in het algemeen, als een volk zo’n groot gemeenschappelijk trauma heeft, de leiders luid en duidelijk moeten laten weten dat ze volledig achter de slachtoffers staan die getroffen zijn door seksueel geweld in een conflict.
  • Als Yezidi, ben ik er trots op dat we ondanks alles toch moed hebben getoond en ons sterk hebben gehouden voor onze slachtoffers, zowel in de familie als in de gemeenschap. In de eerste dagen van het conflict bestond er internationaal en lokaal de vrees dat diegenen die waren misbruikt door de Yezidische gemeenschap genegeerd of weggestuurd zouden worden. Het tegenovergestelde is er gebeurt. Negentien vrouwen en meisjes van mijn eigen familie werden ontvoerd, waarvan er twee ontsnapt zijn. We hebben ze met open armen ontvangen. In de gehele gemeenschap heeft hetzelfde plaatsgevonden.
  • Door met deze meisjes te spreken, ben ik erachter gekomen dat inspanningen vanuit de gemeenschap om hen te re-integreren essentieel zijn, maar dit is slechts een deel van wat er moet gebeuren. Veel van deze meisjes hebben het ontzettend moeilijk met hun persoonlijke gevoelens van schaamte en hebben de neiging om zich terug te trekken uit de maatschappij. Zelfs wanneer de gemeenschap hen geaccepteerd heeft, kunnen zij zichzelf niet accepteren. Dit is waar non-gouvernementele organisaties een belangrijke rol bij kunnen spelen. Om hun werk te kunnen doen in onze geïsoleerde en besloten gemeenschap, zullen die NGO’s geleid moeten worden door Yezidis. Dit brengt mij bij de rol van Stichting Free Yezidi.

Stichting Free Yezidi is bezig met het ontwikkelen van drie projecten: kinder centra, vrouwen centra en post-trauma trainingen. De vrouwen centra zijn zo belangrijk omdat zij een veilige haven bieden in de kampen; de centra worden gerund door Yezidische vrouwen, voor Yezidische vrouwen. Talen en computer cursussen, kunst, muziek, tuinieren en stilteruimtes zijn dingen die in veel vluchtelingenkampen niet aanwezig zijn en die wij zullen aanbieden in deze centra. Door middel van deze centra, bieden we tevens post-trauma therapie aan aan alle vrouwen in de kampen en ook kunnen die vrouwen die herstellende zijn van de impact van het seksuele geweld wat ze hebben meegemaakt op die manier op een veilige en ongedwongen manier zich weer mengen onder de andere vrouwen van onze gemeenschap, terwijl zij op die manier ook toegang hebben tot de hulp die ze nodig hebben. Verder leiden we lokale hulpverleners op in basis en gevorderde post-trauma therapie, zodat zij hun diensten in de hele provincie Duhok in Noord-Irak kunnen aanbieden, nu en in de toekomst.

Gewaardeerde Gasten,

Ik zou graag de verantwoordelijkheid van de internationale gemeenschap aan de orde willen stellen. Alhoewel het conflict begon met ISIS, hebben we internationale spelers nodig om ons te assisteren bij het herstel. Ondersteuning door NGO’s die geleid worden door mensen uit de gemeenschappen die door dit conflict geraakt zijn, is essentieel. Wij zijn efficiënt, wij zijn ‘op de grond’ aanwezig en we hebben een gedeeld emotioneel belang om onze maatschappij weer op te bouwen. Internationale hulp moet beter geregeld worden en meer gericht worden op de organisaties die het beste in staat zijn om hulp te bieden aan de vluchtelingen in de kampen. Zo niet, dan zullen de bewoners van die kampen waarschijnlijk hun heil elders gaan zoeken en vluchten naar andere landen, in het spoor van de vluchtelingen die vandaag de dag massaal naar Europa reizen.

Ook heeft onze gemeenschap behoefte aan en eist zij gerechtigheid. Dit is eerlijk gezegd niet mogelijk in Irak en Syrië op dit moment. Maar in samenwerking met een andere NGO die door Yezidis geleid wordt, Yazda, en dankzij de Regionale Regering van Koerdistan, heeft onze Stichting een veelomvattend rapport aan het Internationaal Strafhof in Den Haag weten te overhandigen. Wij zetten ons in voor een vooronderzoek naar de genocide op het Yezidische volk. Het Internationaal Strafhof heeft de juridische bevoegdheid om buitenlandse strijders van ISIS die uit een land afkomstig zijn dat aangesloten is bij het Strafhof, te vervolgen. Aangezien duizenden terroristen van ISIS uit dergelijke landen komen, gaan we er vanuit dat het Internationaal Strafhof ons rapport zal bestuderen en een voor-onderzoek zal starten. We roepen alle landen die lid zijn van het Internationaal Strafhof op om het rapport goed te lezen, beschikbaar in gecensureerde vorm op de website van Stichting Free Yezidi, en het Strafhof van zo veel mogelijk informatie te voorzien over de activiteiten van inwoners die zich bij ISIS hebben aangesloten. Den Haag is weliswaar ver van Sinjar, maar internationale erkenning van deze verschrikkelijke misdaden is belangrijk. Ik kan u vertellen dat gerechtigheid er toe doet in de kampen, gerechtigheid is belangrijk voor alle slachtoffers en hun families, en gerechtigheid is nog het meeste van al belangrijk voor de slachtoffers van seksueel geweld. Het Internationaal Strafhof kan hierin een verschil betekenen.

Nogmaals, ik ben erg blij dat ik mag deelnemen aan dit panel en om te zien dat de issue van seksueel geweld in conflict-situaties die aandacht krijgt die het verdient. Ik ben Barones Anelay en Minister van Buitenlandse Zaken Pusic dankbaar voor hun woorden en daden, en ik hoop dat leiders wereldwijd aandacht blijven besteden aan deze zaak.

Los daarvan wil ik een dringende oproep doen aan allen die begaan zijn met mensenrechten en de rechten van vrouwen om al het mogelijke te doen om onze Yezidische overlevenden te helpen. Ik roep u op om te proberen om steun te verwerven om de daders van ISIS voor het Internationaal Strafhof te brengen, en ik roep u op om door Yezidis geleide NGOs te ondersteunen, zodat onze gemeenschap weer op zijn eigen benen kan komen te staan.

Dank u zeer.